Ignorance is bliss…

Spring naar reacties

…maar spijtig genoeg is dat gezegde niet op mij van toepassing. Met het risico om met deze uitspraak dikkenekkerig over te komen: ik zou eens willen weten hoe het is om ronduit stupide te zijn. Ik kan me zo ergeren aan domme/bemoeizieke/onwetende/ronduit achterlijke mensen die te pas en te onpas hun mening spuien over zaken waar ze niets van weten. Ze baseren hun uitspraken op die grote lege ruimte die zich tussen hun twee oren en achter hun twee ogen bevindt. Op niets dus. Hoogstens wat zaagsel/lucht en de levensnoodzakelijke hersencellen. Ze geven hun mening over politiek, de actualiteit, mode… zonder er ook maar iets van te weten. Toppunt is dat deze mensen vaak nog het gelukkigst zijn: als je blind bent voor de serieuze aspecten van onze maatschappij kan je je daar al geen zorgen over maken. Terwijl de ietwat serieuzere/slimmere mensen (noem het zoals je wil) moeten leven met al die zaken. En daarbij nog eens de ongegronde commentaar van een stel zelfgenoegzame betweters moet ondergaan. Jezus.
Zo vaak al ben ik geconfronteerd geweest met ongefundeerde kritiek. Beoordelingen gebaseerd op feiten of professionele kennis kan ik verdragen. Die is dan vaak ook gegrond, of ik die mensen hun mening nu deel of niet. Maar onnozelaars zonder ogen in hun kop die denken dat ze slim zijn; die ergeren me dood. Om nu maar weer een idioot voorbeeld te noemen: is er daar weer eentje op een forum (ik noem geen namen) die problemen had met mijn lipstickkeuze. De persoon in kwestie had géén professionele kennis van make-up, laat staan ervaring. De gemiddelde hetero man zonder visagistenopleiding kent volgens mij geen bal van visagie. Toen hij zijn mening verantwoordde opperde hij dat de kleur ten eerste lelijk was (wat al geen objectief gegeven is) en niet paste bij een fifties-look. Dan kom ik bij mijn volgende punt: dit was niet eens een fifties-look! Verre van zelfs! Dus hoe haalt die kerel het nu in het hoofd zo’n uitspraken te doen? Hij hield vol dat hij “ogen in zijn hoofd had”, ik besluit uit zijn laatste uitspraak dat dat duidelijk niet het geval is. Argh, de ergernis. Dit is nu natuurlijk een onnozel voorbeeld, maar toch weer een van de dagelijkse domme dingen die ik moet aanhoren. Over smaak kan je niet twisten, akkoord. Maar je kan wel een juiste motivatie geven als je iemand bekritiseert. Of gewoon zwijgen en er zelf het jouwe van denken. Maakt niet uit. Kom alleen niet af met ongerechtvaardigde commentaar, want da’s een van de dingen in het leven die ik niet kan verdragen.
Een serieuzer voorbeeld: een lezer van Dag Allemaal (nog zo’n onnozel weekblad, maar ondergetekende leest dit omwille van de zoetsappige roddels) had in een brief gezegd dat moeders die full-time werken geen kinderen horen te hebben, ik geloof zelfs dat ze het woord “verdienen” in de mond nam. Een schandalige uitspraak, volgens mij! Iedereen ziet zijn kinderen graag, en sommige gezinnen komen nu eenmaal niet rond met één loon. We leven trouwens in de 21e eeuw, en voor zover ik weet hoort de vrouw niet per definitie aan de haard. De vrouw baseerde zich puur en alleen op haar eigen gevoelsleven, en niet op feiten. Omdat zij zoveel jaar geleden was gestopt met werken voor haar kinderen moest iedereen dat maar doen. Ja, dag Jan! Gelukkig was er al een andere lezer die mijn mening deelde, en die ook op papier gezet had.
Tenslotte; ik mag in dit bericht misschien intolerant lijken voor de mening van anderen, maar niets is minder waar. Het is de manier waarop deze mening wordt verkondigd en hoe deze gefundeerd wordt die me op m’n paard krijgt. Volgens mij genoeg om een postje op m’n blog aan te wijden. Bij deze is men gewaarschuwd

Kus,
Lauren Leigh

Laat een reactie achter

Opgeslagen onder Belevenissen en reisjes, Praatjes

Categorie: achterlijk, actua, actualiteit, commentaar, dom, hersens, intelligentie, kritiek, lezer, lipstick, make-up, media, mening, moeder, ongefundeerd, ongegrond, onwetendheid, persoonlijk, politiek, professioneel, schmink, stupide, visagie