Gisteravond The Mummy 3: Tomb of the Dragon Emperor gaan zien in de cinema. De slappe recensies hadden er niet om gelogen: de makers waren beter gestopt op hun hoogtepunt dan de hele reeks naar beneden te halen met deze idiote film. Begrijp me niet verkeerd; er komen een aantal leuke one-liners in voor en de film is ideaal voor een tweetal uurtjes hersenloos tijdverdrijf, maar daar blijft het ook bij. Hetgeen me het meest ergert is dat men Rachel Weisz heeft vervangen door Maria Bello, ook gekend van filmpareltje A History of Violence. Waarom Cronenberg Bello ooit gecast heeft voor AHOV blijft me een raadsel. Het antipathieke mens wist me in The Mummy 3 van meet af aan al te ergeren. Weisz is tien keer mooier en wel honderd keer meer getalenteerd. Zij gaf het hoofdpersonage Evy pit en uitstraling, terwijl Bello ervoor zorgde dat ik de protagoniste vanaf de eerste dertig seconden al een omhooggevallen trut vond. Bello is te banaal en vervelend om een gesofisticeerde vrouw met een scherp kantje te spelen, ondanks haar geslaagde prestatie in AHOV. Ze lijkt maar twee gezichtsuitdrukkingen te kennen en ze heeft daarboven op nog nooit van het begrip ‘intonatie’ gehoord. Haar Britse accent was zo nep als wat en werkte me vreselijk op de zenuwen, terwijl Weisz juist zo’n prachtige uitspraak heeft. Bovendien kwam ze dom en ordinair over, wat het personage juist niet hoort te zijn. Natuurlijk is het niet evident zomaar iemand te vervangen na twee films, maar als Bello iets meer haar best had gedaan was ik er misschien in geslaagd haar ook maar één seconde als Evy O’Connell te zien. Ze léék niet eens op Rachel Weisz, waar halen ze het? Een absolute dooddoener voor mijn part. Ik miste ook de elektriciteit tussen Evy en Rick (Brendan Fraser’s personage), die nochtans in de vorige films meer dan ooit aanwezig was geweest. Nop, die Bello is een complete miscast. Ze bakte er niks van, hoewel velen beweren dat ze (puur door AHOV) een goede actrice is. No way! Nog eens een bewijs waarom ze acteurs niet horen te vervangen.
Alex O’Connell, de zoon van Rick en Evy, droeg ook niks bij aan de film. Vertolker Luke Ford had niet misstaan op het podium van een slecht amateurtoneelstukje. Vreselijk. Hij nam niet eens moeite Brits Engels te spreken, wat Bello – hoe slecht ook – tenminste deed.
Wat nog storend is, is het feit dat de Dragon Emperor niet eens een mummie was. Hij was een standbeeld, verdorie! Waarom zijn ze niet gewoon in Egypte gebleven met het hele mummieverhaal? Dat spreekt me meer aan dat dit flauwe excuus voor een film. Conclusie: blijf ver van deze film vandaan. Het is je tijd en je geld niet waard. En daarbij: Bello sucks. Officieel.
Wat wel positief was aan afgelopen avond – buiten de nacho’s en popcorn – was dat ik op de foto mocht met m’n maatje Wall-E. Is ie geen schatje? Ik had ‘m bijna mee naar huis genomen. Vergeef me voor de slechte kwaliteit, het gsm’etje van de Stoere Ridder van de Carrousel kan niet beter.
Zonet een persbericht ontvangen: X-Mas @ Estee Lauder. Mijn blik ging instinctmatig van de mailbox naar mijn sexy Johnny Depp-kalender en terug. We zijn 11 september. Waar halen ze het? Kerstmis is nog drie maanden en twee weken veraf. Wat dichter is dan ik dacht, nu ik het even uitreken… maar soit. De mooie Gwyneth Paltrow – die mijn favoriete leadzanger Chris Martin van Coldplay gestrikt heeft – is het gezicht van de nieuwe Estee Lauder-campagne en prijst enkele afterparty-producten aan die je zogezegd helemaal doen herleven na de zware kerstfeestjes. Misschien zien sommigen daar het nut niet van in, maar deze mensen hebben duidelijk nog nooit mijn familie ontmoet. Denk veel wijn, vet eten en luidruchtige tantes en nonkels. Als de avond vlot verloopt ligt Bompa in z’n stoel te snurken en staat Bomma op tafel de Strangers te imiteren. Als Pa dan nog eens Antwaarepe opzet zijn we helemaal vertrokken. De Broek van Grootmoemoe is ook een voltreffer – dan wordt de bewuste broek van zolder gehaald, no kidding. Gevolg: op 25 december liggen we allemaal met een kater om U tegen te zeggen in de zetel, buiten ik, die het feestje van de Schoonma ook nog moet bijwonen. Dan al in rigor mortis getreden en zo wit als, nou ja, een lijk, kap ik daar nog de nodige liters wijn binnen. Oké, ik mag niet klagen. Maar een mens houdt al dat gevreet en gezuip niet meer vol. Het lijkt me dus wel cool, zo’n ‘Stress Relief Eye Mask’ of een ‘Advanced Night Repair Concentrate’. Niet dat ik denk dat Gwyneth ooit zoiets nodig heeft.
Ik heb wel al m’n ideale kerstcadeautje gespot (schrijf dit op!): het ‘Holiday Must-Have’-koffertje gevuld met schminkartikelen van de kerstcollectie, aan 90,49 euro. Vind ik nog zo’n slechte prijs niet. Estee Lauder gaat ons staande houden tijdens de feestdagen van 2008, zoveel is duidelijk.
Woehoe! Mijn favoriete schoenwinkel Cecil was vandaag alweer geopend. Natuurlijk moest ik meteen eens een kijkje gaan nemen. Resultaat: Lauren Leigh is twee paar schoenen rijker en 169 euro armer. Bovendien heb ik uiteindelijk mijn perfecte beige schoenen (die ik uitvoerig heb omschreven in mijn vorige post) niet gekocht, hoewel die ideaal te combineren waren met mijn beige truitje. De schoenen die ik wél heb gekocht passen echter ook onder dat truitje, en onder nog veel meer. Zwarte, redelijk eenvoudige pumps met een leuk strikje achteraan passen immers overal bij. Zwarte pumps (net zoals zwarte kledingstukken) vind ik doorgaans zonde van het geld, maar soms heb je nu eenmaal wat basics nodig, zeker als je vorige basisstukken te klein/versleten zijn. Ter informatie; mijn vorige zwarte pumps hebben geen zool meer. Eerlijk.
Het andere paar is gewoonweg verrukkelijk. Denk veel gelakt krokodillenleer en strikjes. In de mooiste intens groene kleur die je je kan voorstellen (ooit die prachtige jurk van Keira Knightley in Atonement gezien? Zulk groen!). Het strikje aan de tenen kan je er afhalen, als je een eenvoudigere look wil. Wonderful! Het enige nadeel is dat ik op amper een uur tijd weeral een walgelijk bedrag heb uitgegeven aan schoenen die ik eigenlijk niet nodig had. Oh well. Had ik nu maar een full-time job.
(Bedenk ik plots: nog eventjes en ik heb eigenhandig de slangen- en krokodillenpopulatie uitgeroeid. Ooit krijg ik die debielen van Gaia nog eens op m’n dak…)
Stoere Ridder van de Carrousel heeft voor een veel minder walgelijk bedrag een nieuwe Polo 1.9 TDI gestrikt. 45000 km’s en slechts 2 jaar oud, dat allemaal voor 11000 euro. Met veel toeters en bellen, zuinig, vlot, genoeg ruimte, spiksplinternieuw. En hij wordt gekeurd voor verkoop. Perfect! Binnenkort zal je ons dus zien rondtoeren in een donkergrijs schattig Polo’tje. Ik kijk er al naar uit! Voorproefje:
Oh my god, oh my god, OH MY GOOOOD! M.A.C. opent binnenkort een winkel in het Wijnegem Shopping Center! Positief of negatief: groot dilemma. Negatief voor de portemonnee, in elk geval. En ook voor het feit dat het (in België) ietwat exclusievere make-upmerk nu in de handen zal komen van elke huppeltrut uit mijn omgeving. Grr… Soit, het voornaamste voordeel is wel dat ik nu niet constant naar ‘t stad moet pendelen om mijn voorraadje in te slaan. Resultaat: dansende Kelly in het Shopping Center. Gapende mensen die dachten dat ik gek werd. Stoere Ridder van de Carrousel (jep, hij heeft hoofdletters gekregen) die effectief gek werd bij de gedachte dat mijn manie compleet uit de pan zou rijzen. ‘t Is me wat.
Bovendien gisteren nog wat leuke spulletjes gekocht – echte koopjes!
Een very basic zwart topje met V-hals, kan nooit kwaad.
Een leuk t-shirt, zwart met beige grote letters, staat super met een riem, koopje bij Zara.
Een uitlopende grijze fifties-achtige wollen rok met blauwe bolletjes (jippie!).
Twee paar goedkope (brol-)oorbellen van H&M, om mijn outfits wat op te leuken.
Daarbij heb ik afgelopen vrijdag mezelf naar het Shopping Center gesleurd (zware accute aanval van sinusitis) en daar nog een rood/roze/zwart-geruit rokje (zie foto) in de wacht gesleept, vergezeld van een leuke blikdichte panty, een jeans met hoge taille, een paarse gehaakte trui en een bijpassend bloesje. Allemaal bij Steps! Oeh, en ik heb ook nog een grijs truitje met leuke ruches bij Zara gevonden, tezamen met een oversized beige truitje die geweldig staat op mijn nieuwe blikdichte panty. Nu ben ik alleen nog op zoek naar de perfecte schoenen: beige pumps, lakleer, hoge hak en très sexy. Heb er gevonden bij Avance, maar wegens te klein (wie stockeert er nu in godsnaam maar tot maatje 40 tegenwoordig?) dus niet gekocht. En mijn favoriete schoenenwinkel Cecil (lees: de perfecte Italiaanse schoenen-provider voor schoenenverslaafde Lauren Leigh) is aan verbouwingen toe. This sucks. Nog even afwachten dus.
In afwachting gesolliciteerd bij GUNK, een nieuw project van Telenet en VGAS. Frank (Molnar) heeft een nieuwe digitale tv-zender op poten gezet. GUNK goes digital! Je weet wel, die mannen die ik geïnterviewd heb in verband met het gamingdebat. Pardon, màn, want ik heb alleen met den Bert gebabbeld. Eens curieus waar dat op uitdraait! Vind mezelf alvast geschift genoeg, dus why not?
En nog nieuws. Mijn Stoere Ridder van de Carrousel gaat sjotten bij Nieuw Boechout. Jezus, hier gaan we. Net nu ik er prat op ging dat mijn BF geen janet was. Het was te mooi om waar te zijn. In dit huishouden is voetbal namelijk pure blasfemie. Het enige dat hier op de tv komt is wielrennen en ijshockey. Alle andere sporten zijn voor watjes (niet meer dan normaal, lijkt me). Buiten misschien rugby, dan. Vanavond heeft hij al zijn eerste vriendenmatchke, en hij vroeg of ik kwam supporteren. Heb ondertussen al hoofdpijn gekregen van het morele dilemma: gaan of niet gaan? We zien wel.
O ja, wie gaat er ook mee naar Laundry Day 6 september?
Toedeloe! Vandaag eens snel binnengewipt op de VAG-Fest in Boom. Tot mijn grote vreugde kon ik vaststellen dat er dit jaar meer gegadigden waren dan de eerste editie in 2007. Daar had het relatief goede weer wel iets mee te maken. Door omstandigheden mijn camera niet bij – schitterend, geen foto’s dus dit jaar. Voor deze post ga ik dus gewoon enkele oude foto’s gebruiken.
Op de gewoonlijke gore tuningbakken na (het waren er nochtans niet veel) heb ik veel leuke ideetjes opgedaan. Een babyroze Golf I, kersenrode Caddy en tomaatrode Corrado hebben mijn voorkeur weggedragen. De roze Golf vond ik eerst idioot, maar toch kon ik het niet helpen me in te beelden hoe ik met zo’n leuk meisjesautootje zou staan. It looked good! Conclusie: mijn Golf II komt binnenkort in een matte roze verf te staan. Jupjup, geen ontkomen aan. Niet van dat overdreven felroze; een zachter pastelkleurtje vind ik al opvallend genoeg. Overigens heb ik vandaag nog in de Karmann van ‘de Jeff’ gezeten – me likey very much, thank you! – en ben op slag verliefd geworden. Niet op de Jeff hé Dit lieverdje is een ratje uit 1964. De rechterdeur vliegt open bij een scherpe bocht, tot groot afgrijzen van eventuele passagiers. Wonderful! Ik wou al langer een retrobakje, maar nu ben ik helemaal overtuigd van de superioriteit van de Karmann Ghia. Hier een fotootje van vorig jaar – de roest hoort erbij:
IK WIL DIE AUTO!!! Of misschien wel eentje die er beter voorstaat. Voor de rest waren er niet veel showstoppers; hoewel ik toch genoten heb van het namiddagje VW’tjes kijken. En ik heb een lekkere Calippo Orange gegeten, dat maakt alles goed! De platte band onderweg naar huis was dan weer iets minder aangenaam, maar gelukkig kon de stoere ridder op de carrousel dat betrekkelijk snel fiksen. De eerstvolgende meeting is volgens mij de Big Pipes-meeting in Herentals. I’ll keep you posted! Nog eentje om het af te leren (van VW Oktoberfest 2007):
Als Blackadder-fan ben ik vandaag (pas) tot een schokkende conclusie gekomen: Hugh Laurie van de hilarische serie House M.D. – die ik sinds een tijdje op 2BE aan het volgen ben – is ook de acteur uit Blackadder! Waarom ben ik daar NU pas achtergekomen? Schandalig gewoon! Sinds ik House M.D. ben beginnen kijken vind ik Hugh Laurie een geweldige acteur. Zijn sarcastische opmerkingen en grappige gezichtsuitdrukkingen zijn simpelweg geniaal. Dr. House is zo grof en asociaal dat ik me er haast mee kan identificeren haha! En nu blijkt hij ook nog in de immer satirische Blackadder-serie mee te doen. Hieronder het bewijs: een compilatie uit House M.D. en een scène uit Blackadder, waar hij Prince George speelt. Ongelooflijk hoe hij zijn Engelse accent over de jaren heeft kunnen wegwerken. Voor de lol ook nog een clipje van zijn gastoptreden in Friends (waar ik ook niks van wist, tot nu!).
…maar spijtig genoeg is dat gezegde niet op mij van toepassing. Met het risico om met deze uitspraak dikkenekkerig over te komen: ik zou eens willen weten hoe het is om ronduit stupide te zijn. Ik kan me zo ergeren aan domme/bemoeizieke/onwetende/ronduit achterlijke mensen die te pas en te onpas hun mening spuien over zaken waar ze niets van weten. Ze baseren hun uitspraken op die grote lege ruimte die zich tussen hun twee oren en achter hun twee ogen bevindt. Op niets dus. Hoogstens wat zaagsel/lucht en de levensnoodzakelijke hersencellen. Ze geven hun mening over politiek, de actualiteit, mode… zonder er ook maar iets van te weten. Toppunt is dat deze mensen vaak nog het gelukkigst zijn: als je blind bent voor de serieuze aspecten van onze maatschappij kan je je daar al geen zorgen over maken. Terwijl de ietwat serieuzere/slimmere mensen (noem het zoals je wil) moeten leven met al die zaken. En daarbij nog eens de ongegronde commentaar van een stel zelfgenoegzame betweters moet ondergaan. Jezus.
Zo vaak al ben ik geconfronteerd geweest met ongefundeerde kritiek. Beoordelingen gebaseerd op feiten of professionele kennis kan ik verdragen. Die is dan vaak ook gegrond, of ik die mensen hun mening nu deel of niet. Maar onnozelaars zonder ogen in hun kop die denken dat ze slim zijn; die ergeren me dood. Om nu maar weer een idioot voorbeeld te noemen: is er daar weer eentje op een forum (ik noem geen namen) die problemen had met mijn lipstickkeuze. De persoon in kwestie had géén professionele kennis van make-up, laat staan ervaring. De gemiddelde hetero man zonder visagistenopleiding kent volgens mij geen bal van visagie. Toen hij zijn mening verantwoordde opperde hij dat de kleur ten eerste lelijk was (wat al geen objectief gegeven is) en niet paste bij een fifties-look. Dan kom ik bij mijn volgende punt: dit was niet eens een fifties-look! Verre van zelfs! Dus hoe haalt die kerel het nu in het hoofd zo’n uitspraken te doen? Hij hield vol dat hij “ogen in zijn hoofd had”, ik besluit uit zijn laatste uitspraak dat dat duidelijk niet het geval is. Argh, de ergernis. Dit is nu natuurlijk een onnozel voorbeeld, maar toch weer een van de dagelijkse domme dingen die ik moet aanhoren. Over smaak kan je niet twisten, akkoord. Maar je kan wel een juiste motivatie geven als je iemand bekritiseert. Of gewoon zwijgen en er zelf het jouwe van denken. Maakt niet uit. Kom alleen niet af met ongerechtvaardigde commentaar, want da’s een van de dingen in het leven die ik niet kan verdragen.
Een serieuzer voorbeeld: een lezer van Dag Allemaal (nog zo’n onnozel weekblad, maar ondergetekende leest dit omwille van de zoetsappige roddels) had in een brief gezegd dat moeders die full-time werken geen kinderen horen te hebben, ik geloof zelfs dat ze het woord “verdienen” in de mond nam. Een schandalige uitspraak, volgens mij! Iedereen ziet zijn kinderen graag, en sommige gezinnen komen nu eenmaal niet rond met één loon. We leven trouwens in de 21e eeuw, en voor zover ik weet hoort de vrouw niet per definitie aan de haard. De vrouw baseerde zich puur en alleen op haar eigen gevoelsleven, en niet op feiten. Omdat zij zoveel jaar geleden was gestopt met werken voor haar kinderen moest iedereen dat maar doen. Ja, dag Jan! Gelukkig was er al een andere lezer die mijn mening deelde, en die ook op papier gezet had.
Tenslotte; ik mag in dit bericht misschien intolerant lijken voor de mening van anderen, maar niets is minder waar. Het is de manier waarop deze mening wordt verkondigd en hoe deze gefundeerd wordt die me op m’n paard krijgt. Volgens mij genoeg om een postje op m’n blog aan te wijden. Bij deze is men gewaarschuwd
Hihi, weer een voltrefferin Het Nieuwsblad eergisteren…
Paris Hilton flirt tevergeefs met Ronaldo
Voltijds fuifbeest Paris Hilton probeerde zonder succes voetballer Cristiano Ronaldo het hof te maken. C-Ron keerde zijn rug naar de blondine, die nochtans een vaste vriend heeft.
Cristiano Ronaldo herstelt van een enkelblessure en heeft veel tijd om uit te gaan. Toen Ronaldo zijn entree maakte in de Villa-club, baande Paris zich een weg tussen de verschillende vrouwelijke bewonderaarsters. Ze probeerde met haar boezem tegen hem aan te wrijven, maar C-Ron negeerde haar.
In Los Angeles spendeerde de Manchester United-speler meer dan tienduizend euro aan wijn, champagne en vodka. Hij was licht in het hoofd en probeerde zonder zijn krukken een danspasje te doen. Meer dan wat schuifelen kon hij niet, dus trok hij maar zijn t-shirt uit om de vrouwen te entertainen.
Ge-wel-dig. Hoewel ik Ronaldo doorgaans maar een arrogant ventje vond, stijgt hij bij deze toch in m’n achting. Maar graag wou ik nog toevoegen: Paris probeerde met haar boezem tegen hem op te rijden? WELKE BOEZEM??? Oh well… Aan de andere kant vond ik dat t-shirt uittrekken maar belachelijk. Als een kerel zoiets doet bij mij heeft ie er al gelegen. Er zijn andere manieren om aandacht te krijgen. Ondertussen heb ik ook nog ‘ns geconstateerd dat zijn nieuwste verovering Nereida Gallardo (die iedere vent ‘ubergeil’ vindt omdat ze nogal vlug de benen spreidt) enorme cellulitis heeft! Jup, another one bites the dust…
Woehoe! Mijn favoriete schoenwinkel Cecil was vandaag alweer geopend. Natuurlijk moest ik meteen eens een kijkje gaan nemen. Resultaat: Lauren Leigh is twee paar schoenen rijker en 169 euro armer. Bovendien heb ik uiteindelijk mijn perfecte beige schoenen (die ik uitvoerig heb omschreven in 
En nog nieuws. Mijn Stoere Ridder van de Carrousel gaat sjotten bij Nieuw Boechout. Jezus, hier gaan we. Net nu ik er prat op ging dat mijn BF geen janet was. Het was te mooi om waar te zijn. In dit huishouden is voetbal namelijk pure blasfemie. Het enige dat hier op de tv komt is wielrennen en ijshockey. Alle andere sporten zijn voor watjes (niet meer dan normaal, lijkt me). Buiten misschien rugby, dan. Vanavond heeft hij al zijn eerste vriendenmatchke, en hij vroeg of ik kwam supporteren. Heb ondertussen al hoofdpijn gekregen van het morele dilemma: gaan of niet gaan? We zien wel.
Dit lieverdje is een ratje uit 1964. De rechterdeur vliegt open bij een scherpe bocht, tot groot afgrijzen van eventuele passagiers. Wonderful! Ik wou al langer een retrobakje, maar nu ben ik helemaal overtuigd van de superioriteit van de Karmann Ghia. Hier een fotootje van vorig jaar – de roest hoort erbij:
haha! En nu blijkt hij ook nog in de immer satirische Blackadder-serie mee te doen. Hieronder het bewijs: een compilatie uit House M.D. en een scène uit Blackadder, waar hij Prince George speelt. Ongelooflijk hoe hij zijn Engelse accent over de jaren heeft kunnen wegwerken. Voor de lol ook nog een clipje van zijn gastoptreden in Friends (waar ik ook niks van wist, tot nu!).
Paris Hilton flirt tevergeefs met Ronaldo
juli 31, 2008
Ignorance is bliss…
…maar spijtig genoeg is dat gezegde niet op mij van toepassing. Met het risico om met deze uitspraak dikkenekkerig over te komen: ik zou eens willen weten hoe het is om ronduit stupide te zijn. Ik kan me zo ergeren aan domme/bemoeizieke/onwetende/ronduit achterlijke mensen die te pas en te onpas hun mening spuien over zaken waar ze niets van weten. Ze baseren hun uitspraken op die grote lege ruimte die zich tussen hun twee oren en achter hun twee ogen bevindt. Op niets dus. Hoogstens wat zaagsel/lucht en de levensnoodzakelijke hersencellen. Ze geven hun mening over politiek, de actualiteit, mode… zonder er ook maar iets van te weten. Toppunt is dat deze mensen vaak nog het gelukkigst zijn: als je blind bent voor de serieuze aspecten van onze maatschappij kan je je daar al geen zorgen over maken. Terwijl de ietwat serieuzere/slimmere mensen (noem het zoals je wil) moeten leven met al die zaken. En daarbij nog eens de ongegronde commentaar van een stel zelfgenoegzame betweters moet ondergaan. Jezus.
Zo vaak al ben ik geconfronteerd geweest met ongefundeerde kritiek. Beoordelingen gebaseerd op feiten of professionele kennis kan ik verdragen. Die is dan vaak ook gegrond, of ik die mensen hun mening nu deel of niet. Maar onnozelaars zonder ogen in hun kop die denken dat ze slim zijn; die ergeren me dood. Om nu maar weer een idioot voorbeeld te noemen: is er daar weer eentje op een forum (ik noem geen namen) die problemen had met mijn lipstickkeuze. De persoon in kwestie had géén professionele kennis van make-up, laat staan ervaring. De gemiddelde hetero man zonder visagistenopleiding kent volgens mij geen bal van visagie. Toen hij zijn mening verantwoordde opperde hij dat de kleur ten eerste lelijk was (wat al geen objectief gegeven is) en niet paste bij een fifties-look. Dan kom ik bij mijn volgende punt: dit was niet eens een fifties-look! Verre van zelfs! Dus hoe haalt die kerel het nu in het hoofd zo’n uitspraken te doen? Hij hield vol dat hij “ogen in zijn hoofd had”, ik besluit uit zijn laatste uitspraak dat dat duidelijk niet het geval is. Argh, de ergernis. Dit is nu natuurlijk een onnozel voorbeeld, maar toch weer een van de dagelijkse domme dingen die ik moet aanhoren. Over smaak kan je niet twisten, akkoord. Maar je kan wel een juiste motivatie geven als je iemand bekritiseert. Of gewoon zwijgen en er zelf het jouwe van denken. Maakt niet uit. Kom alleen niet af met ongerechtvaardigde commentaar, want da’s een van de dingen in het leven die ik niet kan verdragen.
Een serieuzer voorbeeld: een lezer van Dag Allemaal (nog zo’n onnozel weekblad, maar ondergetekende leest dit omwille van de zoetsappige roddels) had in een brief gezegd dat moeders die full-time werken geen kinderen horen te hebben, ik geloof zelfs dat ze het woord “verdienen” in de mond nam. Een schandalige uitspraak, volgens mij! Iedereen ziet zijn kinderen graag, en sommige gezinnen komen nu eenmaal niet rond met één loon. We leven trouwens in de 21e eeuw, en voor zover ik weet hoort de vrouw niet per definitie aan de haard. De vrouw baseerde zich puur en alleen op haar eigen gevoelsleven, en niet op feiten. Omdat zij zoveel jaar geleden was gestopt met werken voor haar kinderen moest iedereen dat maar doen. Ja, dag Jan! Gelukkig was er al een andere lezer die mijn mening deelde, en die ook op papier gezet had.
Tenslotte; ik mag in dit bericht misschien intolerant lijken voor de mening van anderen, maar niets is minder waar. Het is de manier waarop deze mening wordt verkondigd en hoe deze gefundeerd wordt die me op m’n paard krijgt. Volgens mij genoeg om een postje op m’n blog aan te wijden. Bij deze is men gewaarschuwd
Kus,
Lauren Leigh
Laat een reactie achter
Filed under Belevenissen en reisjes, Praatjes
Categorie: media, actualiteit, make-up, actua, persoonlijk, lipstick, schmink, commentaar, kritiek, ongefundeerd, ongegrond, professioneel, lezer, moeder, visagie, onwetendheid, intelligentie, hersens, dom, stupide, achterlijk, mening, politiek